Εξορμήσεις Γύρω Απο Τα Ιωάννινα

Tα Ιωάννινα έχουν να προσφέρουν πολλά στον επισκέπτη όχι μόνο με τα αξιοθέατα εντός της πόλης αλλά και όσα βρίσκονται έξω από αυτήν. Αρχαιολογικοί τόποι με τεράστιο ενδιαφέρον όπως η Αρχαία Δωδώνη, το Σπήλαιο του Περάματος αλλά και το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας Παύλου Βρέλλη αποτελούν ελκυστικούς προορισμούς για τους ταξιδιώτες.

Δωδώνη

Από αναφορές των Αρχαίων: Αισχύλου, Σοφοκλή, Πλάτωνα, Πινδάρου, Ομήρου, Ησιόδου, καθώς και από μεταγενέστερους θρύλους ξεκίνησε το ενδιαφέρον να βρεθεί η θαμμένη Αρχαία Δωδώνη. Το 1875 για πρώτη χτύπησε η σκαπάνη στο χώρο ανάμεσα από τα χωριά Μανωλιάσα και Ολύτσικα (Τόμαρο), 22 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Ιωαννίνων με επίβλεψη του Κ. Καραπάνου και βρέθηκε το ιερό του Δία με ευρήματα μέχρι και την εποχή του χαλκού. Oι ανασκαφές συνεχίστηκαν έως και τη δεκαετία του 1950 και τα περισσότερα ευρήματα έχουν μεταφερθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.

Τα αρχαιότερα ευρήματα της Δωδώνης ανάγονται στην πρωτοελλαδική εποχή (2.600-2.000 π.Χ.) με τους κατοίκους εκείνης της περιόδου να λατρεύουν τη Θεά Γη. Αργότερα, οι Έλλοπες, δωρικό φύλλο, κατοικούν κατά τη μεσοελλαδική περίοδο στην περιοχή. Στα Ομηρικά Έπη και πιο συγκεκριμένα στην Ιλιάδα, αναφέρονται ως γένος στην υπηρεσία του "Δωδωναίου Δία".

Τον 4ο αιώνα π.Χ. χτίζεται μικρός ναός προς τιμή του Δία και το Πρυτανείο για τους Ιερείς, που ήταν αφιερωμένοι στη λατρεία του πατέρα των Θεών και έδιναν τους χρησμούς σε Έλληνες και ξένους προσκυνητές.

Λέβητες πάνω σε τρίποδες γύρω από την ιερή Δρυ (ΦΗΓΟΣ) , ιερείς και ιέρειες που κατοικούν σε καλύβες και κοιμούνται στο έδαφος για να ταυτίζονται με τη Γέα είναι η εικόνα του αρχικού μαντείου. Αυτοί δίνουν χρησμούς με βάση το θρόισμα των φύλλων της βελανιδιάς, τον ήχο των λεβήτων, το κελάηδημα των περιστεριών που κατοικούν στο ιερό δέντρο και το κελάρυσμα του νερού της ιερής πηγής.

Οι μάντεις πίστευαν ότι η μία από τις δύο ιέρειες των Θηβών της Αιγύπτου που είχαν αρπάξει οι Φοίνικες, ήλθε σαν περιστέρι στα κλαδιά της ΦΗΓΟΥ και ζήτησε με ανθρώπινη φωνή να γίνει μαντείο. Πίστευαν ακόμη πως ο Δίας και η θεά Γη (που έγινε Διώνη), ζούσαν στα κλαδιά του ιερού δένδρου.

Κτίσματα άρχισαν να κτίζονται από τον 4ο π.Χ. αιώνα, όπως ο ναός του Δία (με συμπληρωματικά κτίρια μέχρι τον 2ο π.Χ. αιώνα). Το θέατρο που είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο καλοδιατηρημένα του αρχαίου κόσμου, έχει χωρητικότητα 17.000 θεατές και κατασκευάστηκε τον 3ο αιώνα επί Πύρρου.

Επίσης η ακρόπολη του οικισμού στην κορυφή του λόφου με πολυγωνικό τείχος κατασκευάστηκε τον 4ου π.Χ. αιώνα. Μετά το 300 π.Χ. ο βασιλιάς Πύρρος εφαρμόζει τη λατρεία των Μολοσσών (τους Ολύμπιους θεούς) και καθιερώνει γυμναστικούς αγώνες ανά τετραετία (θυσίες, γυμνικοί αγώνες, τρέξιμο, πήδημα). Επί Θεοδοσίου του Μεγάλου το 391 μ.Χ. κόπηκε το ιερό δένδρο, παύει να λειτουργεί το μαντείο και χτίζονται δύο χριστιανικές βασιλικές. Ακολουθούν νέες καταστροφές και οι κάτοικοι εγκαταλείπουν το χώρο της Δωδώνης. Σήμερα, κάθε καλοκαίρι, ξαναζωντανεύει ο χώρος με παραστάσεις αρχαίου δράματος και κωμωδίες που δίδονται με μεγάλη επιτυχία.

Το σπήλαιο Περάματος

Ένα από τα σπουδαιότερα σπήλαια του κόσμου βρίσκεται σε απόσταση τεσσάρων μόλις χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων στο χωριό Πέραμα. Η ύπαρξη του σπηλαίου ήταν ήδη γνωστή από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, το 1940 μάλιστα χρησιμοποιήθηκε και ως καταφύγιο των κατοίκων κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών από τους Ιταλούς.

Το 1945 πραγματοποιείται η πρώτη επιστημονική χαρτογράφηση από το γνωστό ζεύγος σπηλαιολόγων Άννας και Ιωάννη Πετρόχειλου.

Το σπήλαιο του Περάματος υπολογίζεται πως σχηματίστηκε πριν από 1.400.000 χρόνια και είναι γνωστό για την μεγάλη ποικιλία που έχει σε σταλακτίτες και σταλαγμίες, οι οποίοι μαζί με τον πλούτο και τον συνδυασμό των χρωμάτων, δημιουργούν μια αξεπέραστη φυσική ομορφιά. Ανήκει στα οριζόντια σπήλαια και το μήκος του επισκέψιμου χώρου είναι 1.500 μ.

Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας Παύλου Βρέλλη

Εκτός από το Μουσείο του Αθανάσιου Βρέλλη μέσα στην πόλη των Ιωαννίνων, υπάρχει στο 12ο χιλιόμετρο της οδού Iωαννίνων - Aθηνών στο χωριό Μπιζάνι, το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας του Παύλου Βρέλλη με κέρινα ομοιώματα, στεγασμένο σε ένα κτίριο Αστικής Φρουριακής Αρχιτεκτονικής της Ηπείρου του 18ου αιώνα, που ολοκληρώθηκε το 1994. Μέσα σε 2500 κυβικά μέτρα θα δείτε συγκεντρωμένη όλη η ελληνική ιστορία.